Anielka

Zatem skończyłam rok. 1 rok = 100% mojego życia. Nigdy już tak nie będzie, niestety.

Naprawdę nie wiem skąd im przyszło do głowy, że moja fantastyczna grzywka - przedmiot osobistej dumy i powód szczerej zazdrości wszystkich dziewczyn z podwórka (nawet dwa razy starszych ode mnie, o rówieśniczkach nie wspominając) jest za długa...

Rodzice oglądali program telewizyjny, z którego niezbicie wynikało, że jedzenie pizzy jest bardzo szkodliwe. I dla nich, i dla mnie, i w ogóle dla społeczeństwa. Możecie sobie łatwo wyobrazić co było dalej...

Im szybciej się przemieszczam po mieszkaniu (a przemieszczam się już bardzo szybko), tym szybciej rodzice starają się wszystko przede mną schować.

A to któregoś dnia zniknęły książki z dolnych półek, a to płyty wywędrowały (w mojej ocenie na wysokość trzech metrów), albo kwiatki - niewiele niżej.

Z tym wszystkim jakoś mogę się jeszcze pogodzić, ale po prostu nienawidzę wojny na szuflady i szafki, którą mi wypowiedzieli.